و تصميم گرفتند كه تا آخرين قطره‌ى خون‌شان با مشركين بجنگند ، خيلى اعتماد به نفس پيدا كردند ؛ اگر بعد از بيعت آنان بر كفار حمله مىكردند ، يقيناً مشركين را شكست مىدادند و آيه مباركه گواهى بر اين مطلب است . « لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَ أَثابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً » با اين‌كار مسلمانان ، هم خداوند از آنان راضى شد و هم آرامش درونى يافتند و هم يك فتح نزديك را براى آنان وعده داد ، مسلمانان بعد از شنيدن آيه مباركه ، خيلى قوت قلب پيدا كردند و براى جنگ با مشركين مصمم‌تر از قبل گرديدند ، آنان روحيه بيشتر پيدا نمودند ، روحيه عالى در جنگ خيلى مؤثر است ، كسانىكه تشويش روحى و دغدغه باطنى داشته باشند ، روحيه خود را از دست مىدهند و توان دفاعىشان نيز كم مىشود . هرچند سلاح و مهمات جنگى فراوان در اختيار داشته باشد ، بازهم در مقابل دشمن نمىتواند مقاومت كند . سربازآمريكايى در ويتنام چندين سال قبل ، يك روزنامه را خواندم در آن نوشته بود كه يكى از خبرنگاران در موقع جنگ آمريكا با ويتنام ، رفته بود تا از جبهات جنگ گزارشى را تهيه كند ، او مىگويد : رفتم نزد يك سرباز آمريكايى ، ديدم كه بهترين تنفگ خودكار در دست اوست ؛ اما بدنش از ترس مىلرزد ، پرسيدم : چرا مىلرزى ؟ تو بهترين تفنگ را در دست دارى كه دشمنانت آن را ندارند ! از طرف ديگر در اين‌جا كه تو اكنون ايستاده‌اى كسى نيست تا از او بترسى ! سرباز گفت : واى تو تازه آمدى هيچ نمىدانىكه در اين‌جا چه خبر است ؟ مىدانىكه ويتنامىها چه‌كار مىكنند ؟ همين‌طورىكه من ايستاده‌ام و هواسم نيز به طرف دشمن است ، يك مرتبه از زير